เรื่องราวของพยาน 4 คน - ฉันพบพวกเขาโดยบังเอิญบนท้องถนนและถ่ายทำพวกเขา
ฉันไม่อยากรบกวนวันหยุดของวอนยองให้มากที่สุด
ส่วนที่ 1
“เมื่อคุณกังวลเรื่องร้านกาแฟหน้าบ้านคุณ
ฉันบอกเพื่อนว่าตอนเที่ยงคงไม่มีโอกาสได้เจอพวกเขา
เขายังพูดติดตลกเกี่ยวกับการถ่ายรูปกับโปสเตอร์คอนเสิร์ตที่สถานีรถไฟใต้ดินอีกด้วย
ผลก+คือในขณะที่ซื้อกาแฟในตอนบ่าย ฉันจึงวิ่งเข้าไปหามาโดกะแบบเห+นหน้ากัน
บังเอิญสวมหมวกเชียร์ที่ซื้อมาเมื่อวาน (ไม่ได้สระผม)
มาโดกะจำเธอได้และโบกมือ
ในสภาพอากาศดีๆ ที่หาได้ยากในลอนดอน แสงกระทบผมของมาโดกะ และเธอก+มองเห+นพวกเราในฝูงชนได้อย่างรวดเร+ว
ในขณะนั้น ฉันรู้ว่าฉันจะรักจางวอนยองไปตลอดชีวิต
ป.ล. ฉันเจอคุณที่โคเวนท์การ์เด้นเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่แล้ว
ฉันคิดว่าวอนยองจางควรออกไปก่อนที่จะส่งข้อความนี้
ฉันไม่อยากรบกวนวันหยุดอันหายากของเธอและแม่ของเธอ
part2 คนธรรมดาที่รู้จักวอนยองอย่างละเอียด (เพื่อนเล่าให้ฟัง)
ไม่มีรูปถ่ายของฉันในบัญชี
พบกับจางวอนยองที่โคเวนท์การ์เดน
เมื่อเพื่อนของฉันเห+นฉันครั้งแรก เขาบอกว่าเขาดูเหมือนจางวอนยอง ฉันไม่ได้คิดเกี่ยวกับเรื่องนั้น
ฉันไม่ได้จริงจังอะไร...แต่พอหันกลับมาดูอีกครั้ง ก+พบว่ารองเท้าและถุงเท้าอาจจะเหมือนกับการประชุมที่ลอนดอนที่ฉันเห+นเมื่อวานนี้